In dit tijdschrift verscheen eerder een artikel over willekeur in begrotingstoewijzingen voor (geautomatiseerde) informatievoorziening.1 Speciale aandacht ging uit naar de rijksdienst en zijn ministeries. De drie auteurs veronderstelden een wisselwerking tussen bedroevende controle en controleerbaarheid van automatiseringsbestedingen. Als eerste aanzet tot verbeteringen suggereerden zij zogenaamde mikgetallen. Hun eigen kritiek daarop leidde in datzelfde artikel reeds tot wat verfijnder kengetallen als vergelijkingsmateriaal.2 Wat is er met die suggesties gebeurd? Waren de schoten op de belangrijkste doelgroepen tot dusver mis of raak? In dit ...
Om het hele artikel te lezen dient u eerst in te loggen.
Nog niet geregistreerd?
Klik hier voor verdere informatie.