Bestaande methoden voor het ontwikkelen van informatiesystemen, zoals SDM (System Development Methodology), worden traditioneel beschouwd als rigide faseringsmodellen. Dit komt vooral door het gebruik dat ervan is gemaakt; de vrijheid om de methode in te richten naar de omstandigheden heeft er altijd in gezeten, maar dit feit heeft weinig aandacht getrokken.Dit artikel geeft aan, hoe de noodzakelijke flexibiliteit naar de voorgrond kan worden gehaald. Een analyse van de elementen van ontwikkelmethoden leidt dan tot een methodologie met drie lagen: het generiek niveau, het modelniveau en het (project)specifiek niveau. Een cruciale rol daarbij ...
Om het hele artikel te lezen dient u eerst in te loggen.
Nog niet geregistreerd?
Klik hier voor verdere informatie.